Het KNMI van toen en nu

Et voila: één druk op de knop en je kunt precies zien waar de regen- en onweersbuien zich nu bevinden. Desnoods op je mobiele telefoon. Moderne technieken zorgen ervoor dat het weer steeds inzichtelijker wordt en daardoor kun je redelijk inschatten of je een nat pak krijgt tussen nu en over pak ‘m beet drie uur. Voorspellingen over een langere termijn blijft toch iets van een gok in zich hebben.



Het weer: het blijft – zeker met ons erg veranderlijke klimaat – een geliefd gespreks- en klaagonderwerp. Want als het bijvoorbeeld vriest dan gaat het niet hard genoeg om te kunnen schaatsen, en als het volop zomert is het al snel te heet om ook maar iets te kunnen doen. En wie krijgen de schuld als de voorspellingen er naast zitten? De weermannen en –vrouwen natuurlijk! Zij zijn het visitekaartje van de weersvoorspellingen, en de belangstelling hiervoor blijkt ook wel uit het feit dat het weerbericht vanaf het prille begin van de televisie een onmisbaar element is waar uitgebreid de tijd voor wordt genomen. Overigens is de term voorspelling vandaag de dag wel redelijk achterhaald. Niet zelden wordt er namelijk ook uitgebreid teruggeblikt, vooral als het weer fraaie plaatjes heeft opgeleverd. Koeien die opdoemen uit de ochtendmist, fietsers die tegen beter weten in proberen tegen windkracht 10 op te boksen, sneeuwhopen die auto’s hebben bedolven: we hebben het al tig keer eerder gezien, en toch krijgen we er geen genoeg van.

Het oudste (in 1854 opgericht!), grootste (er werken zo’n 500 mensen!) en meest gerenommeerde weerinstituut in ons land is natuurlijk het KNMI: het Koninklijk Nederland Meteorologisch Instituut. Of het nou via het Journaal, kranten of internet is: dankzij dit instituut weten piloten welke route ze moeten vliegen, kapiteins of het gaat stormen en boeren of ze de oogst binnen kunnen halen. Én iedereen heeft wel eens van De Bilt gehoord. Maar het KNMI doet ook aan klimaatonderzoek (zeker in deze tijden van opwarming een eh… ‘hot’ onderwerp) en houdt het zich bezig met seismologie: bewegingen van de aardbodem. Maar voor veel mensen blijft het KNMI toch vooral handig om te weten te komen of ze morgen hun paraplu thuis kunnen laten…

Marcel - redacteur

Het oude Amsterdam

Amsterdam is waarschijnlijk de meest gefilmde stad van Nederland. Niet alleen door toeristen die zich verbazen over de vrijheden in onze hoofdstad, maar ook Hollandse filmmakers laten zich graag inspireren door de grachten, kerken en parken. Zeker de rosse buurt is een geliefd onderwerp. De hoeren, pooiers, schimmige zaken en dubieuze panden spreken al jaren tot de verbeelding van veel kunstenaars. Filmmaker Roeland Kerbosch waagde zich aan een portret van dit bijzondere stukje Amsterdam.

In 'Rondom Oudekerksplein' uit 1968 volgt de filmmaker Haring Arie, een man met duistere inkomstenbronnen die zijn weg weet in de rosse buurt. De film volgt het wel en wee van Harrie en verschillende markante figuren die hij op de Wallen tegen komt. Het geheel geeft een bijzonder en persoonlijk portret van de rosse buurt in de jaren 60. Zeker omdat Haring Arie zijn ongezouten mening geeft over de geïnterviewde personen in de film.

Film: Rondom Oudekerksplein
Woensdag 9 maart om 20.30 uur op NostalgieNet

Huisvrouw of echtgenote?

Vroeger bestond het leven van een echtgenote uit het huishouden en zorgen voor de kinderen. Na de huishoudschool en de bruiloft was het leven van de vrouw aardig vastgelegd. De tijd werd ingedeeld in wasdag en voorjaarschoonmaak. Sindsdien is er een hoop veranderd.

Tenminste, dat is de algemene perceptie. Uit recent Brits onderzoek blijkt namelijk dat de vrouw nog steeds 'de broek aanheeft' als het gaat om dagelijkse beslissingen en het huishouden. Mannen leggen zich hier zonder morren bij neer. De vrouw bepaalt de vakantiebestemming, het schoonmaakrooster en waar het (toekomstige) gezin gaat wonen. Het lijkt erop dat het huis nog steeds het domein van de (huis)vrouw is.

In Nederland Toen Huishouden ziet u de ontwikkeling van de huisvrouw in Nederland. Van wasdag en voorjaarsschoonmaak naar de eerste wasmachine en stofzuiger. Een blik in het aloude beroep van de huisvrouw.

Nederland Toen Huishouden
Dinsdag 8 maart om 20.30 uur op NostalgieNet

De passie van Willem Nijholt

Hij speelde in toneelstukken en musicals, maar brak pas echt door op de Nederlandse tv toen hij een rol kreeg in de tv-hit Oebele. Aan het eind van de jaren 60 was zijn veelzijdigheid dan ook een feit. We hebben het over zanger/acteur Willem Nijholt. Zijn eerste echte rol was in het toneelstuk Irma la Douce als Douceur. Sinds september 2008 is Willem als artistiek adviseur verbonden aan ROC Nijmegen. Met daar een opleiding vernoemd naar zijn naam: De Willem Nijholt Academie voor Musical- en Muziektheater.

Willem Nijholt had vanaf 2007 een belangrijke rol als juryvoorzitter van ‘Op zoek naar Evita’, en later bij ‘Op zoek naar Joseph’ en ‘Op zoek naar Mary Poppins’. Ook tijdens de nieuwste reeks ‘Op zoek naar Zorro’ die 19 februari eindigde was hij een zeer belangrijk jurylid. In deze serie wordt gezocht naar de geschikte hoofdrolspeler voor de Nederlandstalige productie van de musical Zorro.

In De passie van Willem Nijholt neemt u samen met programmamaker Job Cieraad een kijkje in het leven van deze veelzijdige Nederlander. Wat zijn de hoogtepunten en hoe blikt hij terug op zijn succesvolle carrière.

De passie van Stanley Burleson/Willem Nijholt
Vrijdag 4 maart om 18.00 en 22.00 uur op NostalgieNet

Carnaval

Dit weekend is het weer zover: carnaval! Overal in het Zuiden van ons land, maar ook op aardig wat plaatsen elders, wordt dit feest gevierd. Carnaval mag dan officieel van zondag tot en met dinsdag duren, in veel plaatsen begint het al veel eerder en vanaf 11 november (11-11) vanaf exact 11 over 11 ‘s avonds kan er – voor de liefhebber – elk weekend ‘gecarnavald’ worden.

Carnaval staat bol van de symboliek, waarbij het ‘zottengetal’ 11 een grote rol vervult. Op de eerste carnavalsdag draagt de burgemeester de symbolische sleutel van de stad over aan Prins Carnaval, die samen met zijn Raad van 11 de ‘macht’ in de stad of het dorp overneemt. Feestvierders gaan verkleed de straten op, kroegen staan vol, dweilorkesten en kapellen zorgen voor de muziek, de tap is gevuld en het feest kan beginnen.

Voor niet-vierders is het een onbegrijpelijk feest. Waarom zou je met een blauwe pruik op je hoofd, een boa om je nek, een hoepelrok om je billen en oude schoenen op lelijke muziek flauwe dansjes willen maken? Ja, waarom? Ik denk dat je het feest alleen kan vieren als je je dat gewoon niet afvraagt en het ziet als een groot feest waar heel de stad – jong en oud - aan mee lijkt te doen.

Zelf ben ik opgegroeid met carnaval en wij hadden thuis een kist vol verkleedkleren. Natuurlijk werd er ieder jaar zorgvuldig een nieuw kostuum uitgezocht. Zo liep ik als 7-jarige verkleed als Madonna, compleet met zilveren minirok, glimmende kettingen, handschoenen en zwarte stip boven m’n lip samen met een idem uitgedoste beste vriendin op het schoolplein. Welke Engelse woorden Madonna zong, begrepen we natuurlijk nog niet. Het jaar daarna was ik heks, of discodanser of piraat.

In de verkleedkist van m’n ouders zaten hoeden en brillen, boa’s en gekleurde panty’s. Maar er zaten net zo goed bloesjes van mijn overleden oma in, een oude broek van mijn overleden opa, een enorme zwangerschapsjurk van m’n moeder en een hippiejas van m’n vader. Alles kan, alles mag met carnaval. De enige beperking is je fantasie.

Mathilde - redacteur

Geld maakt niet gelukkig in Komedie om geld

Vanwege het 15-jarig bestaan van het Tuschinski-theater in Amsterdam gaf Abraham Tuschinski opdracht tot het maken van de duurste Nederlandse filmproductie tot dan toen. Max Ophüls werd aangetrokken om de regie van de film te doen. Middenin de crisisjaren, in 1936, kwam Komedie om geld uit met hoofdrollen voor Herman Bouber en Rini Otte.

In Komedie om geld verliest bankloper Karel Brand een tas met veel geld. Hij wordt gearresteerd maar wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten. Al snel krijgt hij een baan aangeboden als directeur bij een financieringsmaatschappij waar Brand zich bezig houdt met de sociale woningbouw. Later blijkt dat het bedrijf niet helemaal zuiver is en ze Brand ervan verdenken de tas met geld te hebben verduisterd. Hij slaat hij op de vlucht met zijn dochter Willy.

De film was bedoeld om het Nederlandse publiek een hart onder de riem te steken in de moeilijke economische tijden van de jaren 30. Ironisch genoeg kostte de productie een fortuin en was het een marginaal succes in de bioscopen. Filmstudio Cinétone moest zelfs tijdelijk de deuren sluiten om het financiële verlies te dragen. Toch waren de recensies zeer positief. Critici waren onder de indruk van de montage, het camerawerk en decor. Ook de hoofdrolspelers konden rekenen op lovende commentaren. De film met 'on-Hollands' allure is Ophüls' enige Nederlandse productie geweest.

Film: Komedie om geld
Woensdag 2 maart om 20.30 uur op NostalgieNet

Van KNMI tot orkaan

In het maandthema van maart komen de mooiste beelden over het weer voorbij. In twee programma's van een uur nemen we u mee naar de lente, zomer, herfst en winter in Nederland. Naar wisselvallig weer, de strijd tegen het water en de hittegolven in de zomermaanden.

In de programma's komen verschillende korte reportages voorbij. Denk aan de weersverwachting van het KNMI en de apparatuur die hiervoor werd gebruikt in de jaren 40 en 50. De enorme herfststormen aan de kust, een heuse orkaan in 1949 en de stormramp van 1953. Of prachtig kleurenmateriaal over de warme zomers en koude winters in de jaren 70. De twee programma's geven een gevarieerd overzicht van het meest besproken onderwerp van het land.

Maandthema: Weer
Elke dag om 19.00 en 23.00 uur
Kijk voor de actuele uitzendtijden op onze site